Dunster Castle, to górująca nad północno-zachodnim Somerset potężna twierdza, wyrastająca z pokrytego lasem wzgórza. Zamczysko robi ogromne wrażenie już z daleka. Gdy patrzy się na zamek z pobliskiej wsi Dunster, można odnieść wrażenie, że został on wyciosany z litej skały. Zamek należy do organizacji National Trust, która opiekuje się zabytkami w Zjednoczonym Królestwie. Jak łatwo się domyślić, położenie zamku nie jest przypadkowe. O lokalizacji zadecydowało wiele czynników, lecz najważniejsza z nich to psychologiczne oddziaływanie na potencjalnych wrogów. Zamek stojący na wzgórzu robi wrażenie większego i potężniejszego niż jest w rzeczywistości. Kolejną bardzo ważną przyczyną, dla której zdecydowano się na budowę zamku na wzgórzu, jest łatwość obrony i kontrola militarna najbliższej okolicy.
W artykule poniżej opowiem Ci o samym zamku Dunster Castle oraz o historii ludzi z nim związanych. Znajdziesz w nim również wskazówki oraz rady, jak i kiedy najlepiej odwiedzić zabytek no i czy warto nadrobić drogi, by tu dotrzeć.
Dunster Castle historia zamku i dzieje jego właścicieli
Historia zamku Dunster Castle rozpoczęła się w roku 1066, zaraz po tym, jak Wilhelm zwany Zdobywcą został koronowany na króla Anglii. Budowę twierdzy zlecono, zasłużonemu dla korony, rycerzowi Williamowi de Mohum. Polecono mu zbudować potężny zamek, mający strzec okolicznych ziem i licznych szlaków handlowych, przebiegających w jego pobliżu. Na miejsce budowy wybrano wzgórze w pobliżu niewielkiej wsi Dunster, na miejscu dawnej saksońskiej twierdzy. Zdecydowano, że głównym budulcem będzie kamień, pozyskiwany z okolicznych kamieniołomów. Do wykończenia zamku użyto bardzo twardych okolicznych dębów i kutego żelaza.
W VIX wieku Muhunowie sprzedali zamek rodzinie Luttrell i został on w ich posiadaniu aż do drugiej połowy XX wieku. To właśnie ród Lutterell odpowiedzialny jest za obecny wygląd zamku oraz otaczające go ogrody i parki. W wieku XIV zbudowano sieć wież obronnych, a także zaopatrzono zamek w nowe wrota. Wielkie, dębowe, okute żelazem drzwi pełnią swoją funkcję do dziś i możesz je zobaczyć, wchodząc na teren posiadłości.
W czasie Wielkiej Wojny Domowej w wieku XVII mury obronne zamku oraz większość budynków została zniszczona. Olivier Cronwell, stojący na czele wojsk parlamentarnych, osobiście wydał rozkaz całkowitego zniszczenia zamku. Ostatecznie jednak pozwolono rodzinie Luttrell zachować dom, który jednak stracił znaczenie militarne i został zmieniony na wygodną siedzibę rodową. Przebudowano większość wnętrz, a także zmieniono elewację i niektóre elementy konstrukcyjne, czyniąc z Dunster Castle posiadłość w stylu jakobińskim, który był drugą fazą architektury renesansowej w Anglii.
W roku 1680 zdecydowano się na przebudowę holu głównego zamku. Jednym z elementów, które wówczas zamontowano, są przepiękne schody, wykonane z ciemnego, rzeźbionego drewna. Prawdopodobnie za stworzenie tego niezwykłego dzieła odpowiedzialny jest słynny rzeźbiarz Edward Pearcel, lecz nie jest to nigdzie udokumentowane. Co ciekawe, bogato rzeźbione schody, które dziś możesz zobaczyć po wejściu do Dunster Castle, oryginalnie pomalowane były na biało. Na całej długości balustrad dostrzec możesz sceny z polowań oraz elementy roślinne. Przez pół godziny chodziłem tymi schodami tam i z powrotem, nie mogąc się nimi nacieszyć. Fantastyczna rzecz!
Również wiek XX był bardzo interesujący dla zamku w Dunster. Rodzina Luttrell opuściła go w roku 1910 i wielkie gmaszysko stało puste aż do roku 1920, gdy Geoffrey Luttrell zdecydował się na remont zamku i wprowadził go w dwudziesty wiek. Zamontowano elektryczność, zmodernizowano ogrzewania, a w ogrodach powstało boisko do polo. Okoliczne włości stały się bardzo popularne i odwiedzane były chętnie przez przyjaciół rodziny. Dunster Castle zasłynął wówczas z licznych imprez i gwarnych polowań na lisy w okolicznych lasach.
W czasie II Wojny Światowej na terenie zamku zorganizowano dom rekonwalescencyjny dla rannych oficerów marynarki wojennej USA. Po śmierci mentora rodu, utrzymanie zamku stało się zbyt uciążliwe i posiadłość sprzedano firmie Ashdale Property Company, handlującej nieruchomościami. Jednak w roku 1954 zamek został ponownie odkupiony przez rodzinę Luttrell i był w jej posiadaniu aż do roku 1976, gdy po śmierci ostatniego przedstawiciela rodu, który w nim mieszkał, przeszedł w posiadanie organizacji National Trust, zajmującej się ochroną brytyjskich zabytków.
Zwiedzanie zamku Dunster Castle w Somerset
Przygodę w zamku należy rozpocząć w holu, który jest wielkim przedpokojem, prowadzącym do innych części zamku.
Hol zewnętrzny i wewnętrzny zamku Donster Castle
Wielki hol zewnętrzny w zamku Donster Castle powstał podczas przebudowy zamku w XVII wieku. W roku 1870 Selvin najsłynniejszy architekt epoki wiktoriańskiej, zaprojektował i wykonał wewnętrzny hol, łącząc trzy pokoje starej rezydencji. Usunięto wysłużone antresole, by zyskać dodatkową przestrzeń. Wcześniej z holu wiodły korytarze do zamkowej kaplicy, którą podczas przebudowy zlikwidowano i na jej miejsce wzniesiono wieżę, a w niej uroczą bawialnię.
Bawialnia, czyli Thje Drawing Room
Bawialnia była miejscem przeznaczonym dla rodziny oraz gości. Prowadzono w niej niezobowiązujące rozmowy. Miejsce to służyło również kobietom, gdy mężczyźni zajęci byli innymi rozrywkami, w których one nie brały udziału. Jeżeli podniesiesz głowę, zobaczysz wysoko na zdobionym stropie inicjały GL pochodzące od Georgea Fownesa Luttrella, gościa, który zamówił to pomieszczenie. W tym samym czasie na ścianach zamontowano piękne mosiężne lampy gazowe, które z czasem przerobiono na elektryczne. Dziś pomieszczenie to wyłożone jest panelami, które w roku 1935 kazała zamontować Alys Luttrell. Wcześniej pokój zdobiły wiktoriańskie tapety.
Pokój jadalny i kredensowy
Jadalnia pochodzi jeszcze z XVII wieku i została zaprojektowana przez Francisa i Mary Luttrell. Ściany wyłożone są drogimi tynkami, a sufit zdobią ornamenty i fryzy. Pomieszczenie to miało informować gości o wysokim statusie właścicieli zamku oraz o ich bogactwie. Do jadalni przylega kolejne pomieszczenie, w którym początkowo Mary przyjmowała swoich szczególnie lubianych gości i bliskich przyjaciół. Podczas remontu pokój ten został przemianowany na pomieszczenie kredensowe, w którym przechowuje się do dziś najcenniejsze ceramiki i zastawy kuchenne. W jadalni powinieneś zwrócić szczególną uwagę na dwa herby. Pierwszy, znajdujący się nad kominkiem, należy do rodziny Luttrell, a drugi wpasowany we frezy do rodziny Mary.
Spiżarnia i pomieszczenia gospodarcze w Dunster Castle
Spiżarnia i kilka pomieszczeń gospodarczych znajdziesz na parterze zamku. Początkowo ta część budynku była skromna, lecz bardzo funkcjonalna. Podczas przebudowy zamku w XIX wieku wprowadzono tu wiele nowoczesnych na owe czasy zmian. Zamontowano oświetlenie gazowe, a potem elektryczne. W ścianę wbudowano windę, którą ciepłe jeszcze dania wędrowały na górę, wprost na stoły biesiadników. Jedno z pomieszczeń stało się prawdziwym sejfem, w którym przechowywano srebra stołowe i ozdoby, wystawiane tylko na najważniejsze okazje. Tutaj też specjalnie przeszkolona służba zajmowała się ich czyszczeniem i konserwacją.
Obecnie znajduje się tu kuchnia nazywana „nową kuchnią”, a to dlatego, że w roku 1962 Alys Luttrell kazała ją unowocześnić i zamontować najnowsze urządzenia, takie jak zmywarka, lodówka czy nowoczesny piekarnik. Podobno Alys uwielbiała gotować i najczęściej to ona przygotowywała wszystko to, co trafiało na stół. Legenda głosi, że do dziś można spotkać, lub usłyszeć panią domu, jak krząta się po kuchni.
Klatka schodowa i słynne drewniane schody
Piękne drewniane schody główne z holu na piętro zamku Dunster Castle są najcenniejszym zabytkiem w całym zamku, a dla mnie osobiście najładniejszą jego częścią. Zostały zamówione przez Francisa i Mary Luttrell pod koniec XVII wieku. Wykonał je (choć nie jest to do końca udokumentowane) najsłynniejszy ówczesny snycerz w królestwie; Edward Pearce. Każda z części balustrady wykonana została z jednego dużego kawałka szlachetnego wiązu i połączona z kolejną tak, że trudno znaleźć miejsce styku. Balustrady ozdobione są motywami roślinnymi, a także scenami polowań i innymi myśliwskimi symbolami.
Nie są to jedyne zabytkowe schody w zamku. Kolejne znajdują się na piętrze i prowadzą na wyższe kondygnacje. Te nazywane są „Schodami Dębowymi” The Oak Staircase i pochodzą z początku XVII wieku. Gdy będziesz wspinał się nimi na kolejne piętra w zamku, zwróć uwagę na wiszące na ścianie piękne ryciny. Jest ich 12 i wykonane zostały przez Williama Hogwarta w XVIII wieku.
Pokój poranny The Morning Room
Pokój ten pochodzi z czasów Henryego Fownesa Luttrella. Został ozdobiony drewnianymi, bogato zdobionymi drzwiami oraz boazerią. W pomieszczeniu stoi ogromny gregoriański kominek, który sam w sobie jest wielkim dziełem ówczesnego kamieniarstwa. To w tym pomieszczeniu spędzała swój czas Alys Luttrell w latach sześćdziesiątych XX wieku. Kazała nawet zamontować w nim telewizor i nowoczesne głośniki. Pokój poranny jest dobrym miejscem na to, by dowiedzieć się więcej o ostatnich właścicielach zamku. Na stolikach stoją liczne fotografie i dokumenty opowiadające o ostatnich przedstawicielach rodu Luttrell, jacy zamieszkiwali zamek Dunster.
Sypialnia zwana glicynią
Nazwa sypialni pochodzi od rośliny glicynia, która oplata zewnętrzną ścianę pokoju. Podobno roślina ta jest tak stara, jak stara jest ta część zamku. W dokumentach sypialnia ta wymieniona jest jako Sypialnie Pana Luttrella. Prawdopodobnie zajmował ją George Luttrell, lecz po jego śmierci w roku 1910 została przemianowana na sypialnię gościnną. Do sypialni przylega łazienka z umywalką i wanną, co czyniło z niej luksusowe, jak na tamte czasy, pomieszczenie. Pozwalano w niej sypiać wyłącznie najważniejszym gościom. Zajmował ją, między innymi Maharadża Jaipuru, który gościł na zamku w roku 1935.
Apartament Wschodni The East Quantoxhead
The East Quantoxhead to sypialnia, której nazwa pochodzi od miejscowości Quantoxhead, gdzie znajduje się kolejna posiadłość rodziny Luttrell. W spisie majątku z roku 1910 pomieszczenie to opisane jest jako „Sypialnia Pani Luttrell„. Wraz z dodatkowym, przylegającym do niej pokojem, zwanym „ubieralnią„, stanowiło ono apartament nazywany „Pokojem Dziennym Pani Luttrell„.
Podczas wielkiej przebudowy posiadłości w roku 1870, apartament ten został zaopatrzony w wielką wannę wmontowaną w piękną mahoniową ramę. Aż do roku 1920 była to jedyna duża wanna w zamku. Co prawda inne łazienki również posiadały miejsca do kąpieli, lecz ustawione tam wanny były małe i niewygodne.
Galeria skórzana i piękne kurdybany The Leather Gallery
Galeria skórzana w zamku Dunster Castle uważana jest za jedną z najpiękniejszych takich galerii na świecie i jedyną w całym Zjednoczonym Królestwie. Znajdują się w niej ogromne kurdybany, czyli malowidła na skórze. Zostały one rozpięte na ścianach pomieszczenia, a uwiecznione na nich historię, opowiadają o miłości wielkiego rzymskiego generała Marka Antoniusza do pięknej egipskiej królowej Kleopatry. Są to wspaniałe ilustracje do dzieła Williama Szekspira „Antoniusz i Kleopatra„. Malowidła wykonane są na skórze cielęcej, a postaci i ozdoby przed malowaniem zostały wytłoczone tak, by nadać rysunkom trójwymiarowy wygląd. Kurdybany zostały wykonane w Holandii w XVII wieku, a na ściany w Dunster Castle trafiły w roku 1741.
Wcześniej pomieszczenie to wykorzystywano jako salę balową i bankietową. Początkowo skórzane malowidła miały zdobić ściany podczas przyjęć, gdyż skóra, w przeciwieństwie do tkanin, nie wchłania zapachów kuchennych i dymu z cygar. Jednak po zamontowaniu kurdybanów okazało się, że są tak piękne i kosztowne, że wszystkie pobliskie pomieszczenia zamieniono na galerię.
Pokój Króla Karola The King Charles Room
Wielkim wydarzeniem w zamku Dunster Castle, były odwiedziny przyszłego króla Anglii Karola II Stuarta w roku 1645. Podróżował on po całym królestwie, szukając wsparcia dla swego ojca Karola I w walce z siłami parlamentu. W zamkowych zapiskach widnieje, że król zajmował tę część zamku przez kilka dni, dlatego też sypialnię, którą mu przydzielono, nazywa się do dziś „Pokojem Króla Karola„. Wybór sypialni nie był przypadkowy, za dużym łóżkiem znajdują się ukryte sekretne drzwi, którymi można w razie potrzeby opuścić niepostrzeżenie zamek. Od tamtego czasu pokój stał się główną i bardzo pożądaną sypialnią w zamku.
Pokój Króla Karola został przebudowany i unowocześniony w XIX wieku. Wypełniono go pięknymi, dębowymi meblami, a nowoczesne tapety zastąpiły dawne malowidła. Tapety, którymi wyłożono wówczas ściany sypialni, zostały przygotowane przez jedną z najbardziej prestiżowych firm dekoratorskich Crace & Son, która zajmowała się również dekoracjami w rezydencji królewskiej w Windsorze. W roku 1991 tapety zostały ponownie zadrukowane z wykorzystaniem oryginalnych matryc i dawnych barwników, dlatego też dziś wyglądają jak nowe. W pomieszczeniu powinieneś zwrócić uwagę na piękny, kamienny kominek pochodzący z 1602 roku. Wszystkie jego zdobienia oraz obudowa paleniska zostały wykonane przez miejscowych mistrzów.
Pokój z bronią The Gun Room
Pokój z bronią świadczy doskonale o zamiłowaniu rodziny Luttrell do polowań i sportów strzeleckich. Na początku XX wieku, pokój ten był bardzo często wykorzystywany, gdyż Geoffrey Luttrell słynął z miłości do broni palnej i polowań. Organizowane przez niego wypady do lasu, były słynne i przyciągały wielu znamienitych gości.
W pomieszczeniu znajduje się sporo broni, której część pochodzi jeszcze z czasów wojny domowej. Poza muszkietami z XVII wieku są tu strzelby i karabiny przeróżnych marek. Do pomieszczenia z bronią przylega „Pokój Prochowy„, w którym trzymano niebezpieczne materiały wybuchowe.
Pokój bilardowy The Billiard Room
W żadnym zamku, czy angielskim domu szlacheckim, nie mogło zabraknąć sali bilardowej. Było to miejsce spotkań mężczyzna, w którym mogli oni przy cygarze i szklaneczce whisky dyskutować o polityce, nowych trendach i biznesie. Do wyposażenia pokoju bilardowego należy oczywiście stół do bilardu, tablica z wynikami oraz inne akcesoria związane z grą. Nie inaczej jest w Dunster Castle. Wyposażenie znajdujące się w The Billiard Room na zamku pochodzi od słynnej firmy Burroughs & Watts, która dostarczała sprzęt sportowy do posiadłości w całej wiktoriańskiej Anglii. Elementy pokoju bilardowego w zamku są niemal dziełami sztuki i wyglądają naprawdę luksusowe. Kule bilardowe wykonano z kości słoniowej. Mają one różną wagę i wielkość, by gra była jeszcze trudniejsza i bardziej wymagająca.
Wcześniej, przed przebudową zamku w miejscu dzisiejszej sali bilardowej znajdowała się stara kuchnia. Architekt Salvin zachował pewne elementy dawnego wystroju, takie jak łuk kamienny dawnego pieca kuchennego, montując w jego wnętrzu pięknie zdobiony kominek, a elementy dawnych kamiennych i żeliwnych palenisk stały się wygodnymi siedziskami. Sala ta wydaje mi się jedną z najładniejszych w zamku, zaraz po Galerii Skórzanej na górze.
Bibliotek The Library
Biblioteka, podobnie jak pokój bilardowy, jest nieodłączną częścią wiktoriańskich posiadłości. Ta znajdująca się w Dunster Castle jest przepiękna i bardzo stylowa. Uważam wręcz, że jest to najatrakcyjniejsze do przebywania miejsce na zamku. Biblioteka została umeblowana i ozdobiona zgodnie z wiktoriańską modą. Mężczyźni zmęczeni polowaniem czy grą w bilard siadali tu i toczyli dysputy lub grali w karty albo szachy. Popularnym zajęciem było również wspólne czytanie najświeższych gazet czy popularnych książek, a następnie dyskusje na temat zawartych w nich treści.
Regały w bibliotece mieszczą pięknie oprawione książki, których tematyka zdradza liczne zainteresowania członków rodziny. Są tu słynne dzieła literackie, ale także rozprawy na temat polowań, ogrodnictwa, przetwórstwa czy biologii. Ściany biblioteki zdobią tłoczone tapety, wykonane pod koniec XIX wieku, gdy panowała moda na tego typu ozdoby. Natomiast na ścianach wiszą portrety przedstawicieli rodziny Luttrell, żyjących na przestrzeni XIX i XX wieku. Znajdziesz tu jednookiego podpułkownika pieszej gwardii Francisa, a nad kominkiem spojrzysz w oczy samego Fownesa, który w roku 1867 odziedziczył zamek Dunster. Są tu również obrazy przedstawiające panie z rodu Luttrell. Szczególnie ładnie wygląda Annie Elizabeth Hood, żona Georga.
Oranżeria The Conservatory
Oranżerie były bardzo modna w zamożnych angielskich domach. Nie mogło jej również zabraknąć w zamku Dunster Castle.
Tutejszy ogród zimowy (tak nazywano oranżerie w czasach wiktoriańskich), w sprytny sposób łączy bibliotekę z bawialnią, co pozwalało na spotkania kobiet z mężczyznami na neutralnym gruncie.
Piękne ogrody w zamku Dunster Castle
Tereny zielone wokół zamku Dunster Castle to prawdziwe arcydzieło ogrodnictwa wiktoriańskiej Anglii. W czasach gdy zamek stracił znaczenie militarne i walory estetyczne stały się ważniejsze od obronnych, otaczające Dunster Castle tereny zielone, zmieniono w zachwycające ogrody i parki. Mistrzowie ogrodnictwa zaprojektowali zieleń w każdym szczególe, wybierając interesujące kwiaty, krzewy i drzewa. W rozległych zieleńcach pojawiła się roślinność podzwrotnikowa, śródziemnomorska oraz roślinność z klimatu umiarkowanego, która rozrosła się bujnie nad brzegiem rzeki River Avill.
Spacerując po zielonych wzgórzach Dunster zauważysz przepiękne widoki rozciągające się na Somerset i pobliski Kanał Bristolski. Schodząc poniżej ogrodów, przylegających do zamku, trafisz na rozległe trawniki oraz tereny przeznaczone do gry w polo. Zaraz za nimi rozpoczynają się lasy i stary kamieniołom, z którego pochodzi większa część kamieni wykorzystanych do budowy zamku.
Dunster Castle i zamkowe stajnie The Stables
Stajnie w Dunster Castle są rozległe i bardzo interesujące. Stajnie pochodzą z XVII wieku i zachowały się w doskonałym stanie. W ich wnętrzu zobaczyć możesz oryginalne boksy dla zwierząt, przepierzenia oraz trochę sprzętu, używanego do pracy z końmi. Tuż przy stajniach znajduje się sklep z pamiątkami oraz miejsce, gdzie można kupić drobne przekąski.
Dunster Castle i młyn wodny The Mill
Istnienie młyna we wsi Dunster zostało odnotowane w najstarszym spisie ludności i dóbr angielskich Domesday Book. Spis ten sporządzony został na rozkaz Wilhelma Zdobywcy w roku 1086. Budynki, które dziś możesz zwiedzać, pochodzą z roku 1779. W owym czasie przebudowano większość dawnych konstrukcji i wymieniono mechanizmy młyńskie. Podczas modernizacji część dawnych drewnianych mechanizmów zastąpiono żelaznymi, a także zamontowano nowe koła łopatkowe. Co ciekawe cała ta maszyneria działa do dziś i młyn w Dunster wytwarza ponad 18 ton grubej mąki chlebowej rocznie. Mąkę tą oczywiście możesz kupić na koniec wizyty we młynie.
Młyn wodny w Dunster jest bardzo rzadkim typem młyna, zwanym „podwójnym kołem z zasilaniem górnym„. Oznacza to, że woda na młyn dostarczana jest specjalnym kanałem, który dokonuje zrzutu wody od góry. Oba koła zostały wyremontowane i zamontowane na nowo w ostatnich kilkunastu latach.
Zwiedzanie młyna jest bardzo ciekawą przygodą i pozwala zrozumieć, jak funkcjonowały tego typu urządzenia. To że w młynie wciąż trwa produkcja, jest tym bardziej ciekawe. Poza samym mechanizmem młyńskim zobaczysz tu sporo innych urządzeń i maszyn związanych z dawnym rolnictwem i piekarnictwem. Gorąco polecam!
Dunster Castle informacje praktyczne
- Zamek położony jest we wsi Dunster, pod adresem: Dunster Castle, Dunster, Minehead, Somerset, TA24 6NY
- Zamek Dunster Castle otwarty jest dla zwiedzających od godziny 10:00 do 16:00.
- Po ogrodach można spacerować do godziny 17:00.
- Parking zamyka się o godzinie 18:00.
- Niestety od listopada przez całą zimę zamek możesz odwiedzać jedynie w weekendy.
- Ceny biletów to:
- Dorośli 13.00 funtów,
- dzieci 6.50 funtów,
- bilet rodzinny to koszt 32.50 funtów,
- parking będzie Cię kosztował 5.50 funtów, a jeżeli przyjedziesz większym pojazdem to aż 11.00 funtów.
- Bilety nie są tanie, rozważ więc zakup członkostwa w organizacji National Trust, o czym możesz przeczytać w naszym poprzednim artykule.
- Psy i inne zwierzęta domowe są mile widziane w ogrodach zamkowych oraz parkach. Pamiętaj jedynie by przez cały czas były zapięte na krótkiej smyczy.
Dunster Castle fakty, informacje i ciekawostki
- Zamek Dunster Castle to niemal 1000 lat historii.
- Twierdzę zbudowano na rozkaz Wilhelma Zdobywcy.
- Stanęła ona na wzgórzu, zajmując miejsce poprzedniej budowli obronnej, należącej do Saxonów.
- Najstarszą częścią zamku są dębowe drzwi wykonane z twardego jak stal dębu i okute żelazem. Pochodzą one z początku XIII wieku i pełnią swoją funkcję do dziś.
- Zamek został zniszczony podczas wojny domowej w Anglii (English Civil War) i ledwo uniknął całkowitego zniszczenia.
- Zaraz po wojnie domowej przestał on pełnić funkcję zamku bojowego i został przebudowany na okazałą posiadłość.
- W roku 1868 rozpoczęła się ogromna renowacja zamku, której efekty możesz podziwiać dzisiaj.
- Geoffrey Luttrell, znany był z organizacji meczów polo na terenie zamku Dunster. W roku 1935 zorganizował on mistrzostwa, w których wziął udział indyjski Maharadża Jaipuru wraz ze swoją drużyną. W zamku zorganizowano uroczysty obiad, który przygotował kucharz maharadży. Geoffrey napisał potem do swojego przyjaciela, że był to najdroższy obiad w historii, gdyż goście wypili cały zapas wina, jakie leżakowało w zamku. Pragnienie to spowodowane było ostrymi przyprawami, których nie żałował kucharz.
- Podczas II Wojny Światowej rodzina Luttrell zorganizowała w zamku miejsce rekonwalescencji dla rannych oficerów.
- Ostatnim przedstawicielem rodu, który mieszkał w zamku, była żona Geoffreya. Przebywała ona w zamku do roku 1974. Po śmierci jej syn Walter Luttrell przekazał wszystkie dobra związane z Dunster Castle pod opiekę organizacji National Trust.
- Obecnie poza zwiedzaniem zamku, młyna czy ogrodów, można brać udział w licznych imprezach organizowanych na terenie Dunster. Są to między innymi noce z duchami, poszukiwania skarbów czy weekendy detektywistyczne.
- W głębi zamkowego ogrodu, ukryty w cieniu starych drzew, znajduje się cmentarz dla zwierząt. Grzebano tam czworonogi, należące do członków rodziny.
