Odkryj Chiny od Wielkiego Muru po nowoczesny Szanghaj

Chiny to bardzo różnorodny, ogromny kraj, nowoczesny, ale też pełen tradycji i historii.

Chińczycy mówią o sobie, że żyją pod niebem, a nie na Ziemi. Zamiast liter używają piktogramów, które są całymi słowami. Miejsce, gdzie gromadzi się wiedza i mądrość Chińczyków to nie głowa, tylko żołądek. Na powitanie nikt tu nie pyta „co słychać?” tylko „zjadłeś już coś?”, a Chiński kompas pokazuje na południe, nie na północ.

Chiny fascynują tempem rozwoju i dbałością o historię

Szanghaj to nowoczesne i szybko rozwijające się miasto w Chinach AI

Fascynuje mnie nie tylko ta odmienność kulturowa „Państwem Środka”, lecz także niesamowite tempo modernizacji kraju. W Chinach awangardowe drapacze chmur rosną szybciej niż bambus w tutejszych lasach. Pociągi z prędkością światła lewitują nad ziemią, łącząc milionowe metropolie, elektryczne samochody suną prawie bezszmerowo po wielopasmowych autostradach. Człowiek ma wrażenie, że jest częścią jakiegoś filmu science fiction. W ogromnym kontraście do tego obrazu są zapierające dech w piersiach krajobrazy i imponujące pomniki tysiącletniej kultury.

Moja podróż przez Chiny

Jeden z powszechnie powtarzanych stereotypów o Chinach potwierdza się w 100 procentach, Chińczyków jest naprawdę dużo. Wszędzie i zawsze jest się otoczonym tłumem ludzi. Chińczycy, jak wszyscy, mają też swoje problemy, jednak w bezpośrednich kontaktach są to otwarci ludzie, z życiową umiejętnością improwizacji i niezwykłą zdolnością postrzeganiem życia z dozą humoru.

Moja chińska podróż poprowadziła mnie do Pekinu, potem weszłam na Wielki Mur i zobaczyłam Terakotową Armię. Następnie wybrałam się na spływ rzeką Li w Guilin, no i oczywiście zajrzałam do Szanghaju. Zawsze miałam ze sobą przewodnika, gdyż co prawda dużo Chińczyków mówi po angielsku, ale jeszcze więcej zna tylko chiński. Spontaniczna komunikacja na ulicy jest bez szans.

Pekin ogromna chińska stolica

Pekin to stolica i serce Chin. Historia samego miasta jest bardzo długa i sięga I tysiąclecia przed naszą erą. Na przestrzeni wieków kilkakrotnie zmieniała się jego nazwa. Od Nanjing, Zhongdu czy Dadu, zależnie od tego, kto był u władzy. Pekin to także miasto cesarzy chińskich, najlepszym na to dowodem jest Zakazanego Miasto, dawna rezydencja władców Chin.

Kiedy w XV wieku ówczesny cesarz z dynastii Ming przeniósł stolicę do Pekinu, okazało się, że nie ma tam godnego miejsca zamieszkania dla tak potężnego władcy. Zarządził więc budowę zespołu pałacowego godną jego cesarskiej rangi. Kompleks ten miał służyć nie tylko cesarzowi i jego rodzinie, ale również urzędnikom, służbie, konkubinom oraz duchownym i filozofom. Pałac został otoczony fosą, a cały areał składający się ze świątyń, bibliotek, biur urzędników i pomieszczeń gospodarczych obwarowano murem. Wstęp na ten teren mieli tylko cesarz i jego dwór, dla zwykłych ludzi było to zabronione miejsce. Za nieupoważnione wejście do Zakazanego Miasta groziło ścięcie głowy. Zakaz wejścia do miasta przetrwał 500 lat i zniesiono go dopiero w roku 1924.

Gdy cesarz chciał się pokazać ludowi, występował na placu Niebiańskiego Pokoju (Plac Tiananmen). Jest to największy plac w Chinach i chyba także na świecie. Służył on nie tylko cesarzom, to tutaj Mao Zedong ogłosił w 1949 roku powstanie Chińskiej Republiki Ludowej. Tutaj też 4 czerwca 1989 roku miała miejsce krwawa masakra protestujących studentów. Do tej pory to wydarzenie jest w Chinach cenzurowane. W Polsce w tym dniu odbyły się pierwsze wolne wybory.

Do obowiązków cesarzy należało czczenie tradycji. Coroczne rytuały związane z porami roku nakazywały czcić niebo, żeby było łaskawe i umożliwiało dobre zbiory, a ceremonie te przypominały nasze dożynki. Cesarze jak to cesarze nie celebrował święta zbiorów na polu tylko w godnej nieba i cesarza Świątyni Nieba.

Kiedy obowiązki cesarskie zostały już wypełnione, władcy chętnie udawali się na letni wypoczynek. Od XVII wieku celem takich podróży był Pałac Letni, gdzie cesarze spędzali czas w Pałacu Dobroczynności albo Długowieczności. Najbardziej upamiętniła się cesarzowa Cixi, która w zamiarze odnowienia Pałacu Letniego nakazała wybudować marmurową łódź naturalnej wielkości i ustawić ją przy nabrzeżu jeziora w parku pałacowym, gdzie stoi do dzisiaj. Na tę luksusową dekorację wydała całe pieniądze przeznaczone na modernizację chińskiej floty. Dzisiaj Pałac Letni cieszy się dużym powodzeniem u Chińczyków jako idealne miejsce na relaks i spacer.

Wielki Mur Chiński symbol państwa

Będąc w Chinach nie można ominąć Wielkiego Muru Chińskiego, jest symbolem Chin i jednym z najbardziej rozpoznawalnych miejsc na świecie. Mówi się też, że jest widoczny z kosmosu, ale tu opinie są podzielone. Od 2007 roku figuruje na liście 7 nowych cudów świata. Jego budowa rozpoczęła się ponad 2000 lat temu, a mur ciągnie się przez tysiące kilometrów. Mao Zedong powiedział kiedyś, że każdy prawdziwy Chińczyk musi przejść się chociaż raz po murze. Mam wrażenie, że Chińczycy biorą to do dzisiaj na poważnie i tłumnie spacerują po murze, podziwiając widoki i swoją historię.

Terakotowa Armia z grobowca pierwszego cesarza Chin Qin Shi Huang

Następną niewątpliwą atrakcją jest Terakotowa Armia pełniąca funkcję cesarskich strażników. W Xi’an znajduje się jedno z najważniejszych odkryć archeologicznych XX wieku; Terakotowa Armia. Tysiące glinianych żołnierzy, koni i wozów strzeże grobowca pierwszego cesarza Chin, Qin Shi Huanga. To miejsce robi ogromne wrażenie swoją skalą i precyzją wykonania. Więcej na ten temat napisałam w poprzednim artykule.

Chiny i malownicze miasto Guilin

W mieście Guilin kolejnej destynacji cesarz Qin Shi Huang także pozostawił swoje ślady, budując kanał Ling, który znacząco przyczynił się do rozwoju miasta. Dzisiaj jednak turyści ciągną do tego miejsca z powodu rzeki Li i krajobrazów jak z bajki. Okolica słynie z malowniczych widoków, które od wieków inspirowały artystów i poetów. Rejs po rzece Li to niezapomniane przeżycie, zobaczycie tu charakterystyczne wapienne wzgórza, zielone pola ryżowe i tradycyjne wioski. Nawet przy złej pogodzie, co mi się przydarzyło, zauroczył mnie mistyczny klimat tego miejsca.

Szanghaj jest największym miastem Chin i jednym z największych miast na świecie po Tokio i Delhi. To też najbardziej dynamiczna metropolia, łącząca w niezwykły sposób nowoczesność z tradycją.

Szanghaj ogromna chińska metropolia

Szanghaj ma za sobą burzliwą historię, miały tu miejsce krwawe wojny opiumowe w połowie XIX wieku i to tutaj Brytyjczycy oraz Francuzi wymusili otwarcie Chin i otrzymali pozwolenie na założenie swoich towarzystw handlowych na chińskim wybrzeżu.

Okoliczne bagna zostały wysuszone i powstał Szanghaj. Z wioski rybackiej wyrosła metropolia, która stała się błyszczącym klejnotem Azji. W 1949 roku zaszła radykalna zmiana, komuniści zajęli Szanghaj i po błyszczącym klejnocie pozostało szarobure miasto przemysłowe.

W 1990 roku powiał nowy wiatr, tym razem radykalnej modernizacji. Symbolem świetności okresu kolonialnego był Bund, promenada na zachodniej stronie rzeki Huangpu. W ramach modernizacji miasta po zachodniej stronie rzeki powstała specjalna strefa ekonomiczna Pudong. Drapacze chmur w tej części miasta stojące dokładnie naprzeciwko budowli kolonialnych na Bundzie są symbolem, że w Chinach mogą dzisiaj istnieć obok siebie zupełnie odmienne kulturowo miejsca. Nie niszczy się już śladów cesarskiej przeszłości, widać to po solidnie odrestaurowanej starówce i ogrodach Yu.

Chiny to kraj pełen kontrastów i niespodzianek. Każde z tych miejsc oferuje coś wyjątkowego i niezapomnianego. Nie pozostaje nic innego jak spakować walizki i ruszyć w podróż, żeby poczuć się jak odkrywca Chin Marco Polo.

Chiny informacje, fakty i cikawostki

Chiny to państwo azjatyckie, obejmujące historyczne Chiny (bez Tajwanu) oraz Tybet oraz inne ziemie w Azji Środkowej.
Chiny zamieszkuje 56 grup etnicznych.
Chiny to drugie pod względem ludności państwo świata o populacji przekraczającej 1,4 miliarda osób, co stanowi 18 procent populacji świata.
Pod względem powierzchni jest to trzecie państwo na świecie, a gospodarczo drugie zaraz po USA.
Historia Chin sięga 5 tysięcy lat w przeszłość.
Z Chin pochodzi wiele wynalazków, są to między innymi proch, papier, czy kompas.
Pekin to stolica Chińskiej Republiki Ludowej oraz jedno z czterech miast wydzielonych.
Pekin jest drugim, po Szanghaju, miastem Chińskiej Republiki Ludowej pod względem liczby ludności. Zamieszkuje je prawie 22 miliony ludzi.
Zakazane Miasto to dawny pałac cesarski dynastii Ming i Qing, znajdujący się w centrum Pekinu.
W 1987 roku Zakazane Miasto zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Zakazane Miasto w Pekinie zbudowano w latach 1406–1420, na polecenie cesarza Yongle z dynastii Ming.
Plac Tiananmen to wielki plac w centrum Pekinu, leżący przed Zakazanym Miastem.
Tiananmen to największy publiczny plac na świecie.
Tiān’ānmén oznacza Bramę Niebiańskiego Spokoju, położoną na północnym krańcu placu, stanowiącą wejście na teren miasta cesarskiego.
Pałac Letni to kompleks parkowo-pałacowy stanowiący miejsce letniego odpoczynku cesarzy chińskich z dynastii Qing.
Wielki Mur Chiński to zbiorcza nazwa systemów obronnych składających się z zapór naturalnych, sieci fortów i wież obserwacyjnych oraz (w najbardziej strategicznych miejscach) murów obronnych z ubitej ziemi, murowanych lub kamiennych.
Dyskusyjna jest długość muru. Według źródeł chińskich łączna długość budowli ma wynosić niemal 9 tysięcy kilometrów i składać się odpowiednio z ponad 6 tysięcy kilometrów murów wzniesionych ludzką ręką.
Guilin to miasto w południowych Chinach, u podnóża Gór Południowochińskich, nad rzeką LI (Li Jiang).
Nazwa Guilin znaczy „miasto pachnącego lasu wończy (osmantus)”. W 2010 liczba mieszkańców miasta wynosiła 741 tysięcy.
Szanghaj to miasto we wschodnich Chinach, przy ujściu rzeki Jangcy.
W Szanghaju mieszka 24 miliony ludzi.
Port w Szanghaju jest największym na świecie pod względem wielkości przeładunku kontenerowego.
Miasto Szanghaj jest przedzielone na dwie części rzeką Huangpu. Po jednej ze stron rzeki, w dzielnicy Pudong skupia się jedna z największych na świecie liczba wieżowców. Po drugiej stronie leży historyczny Bund.
Szanghaj na przestrzeni wieków miał liczne przydomki, nadane miastu przez przybyszów, były to między innymi Paryż Wschodu, Królowa Orientu i Azjatycka Prostytutka (nadane przez komunistów).
Bund to nadbrzeżna promenada, dosłownie „plaża zewnętrzna”, znajdująca się w Szanghaju, na zachodnim brzegu rzeki Huangpu.
Bund ma 1,5 km długości i ciągnie się od mostu Waibaidu do mostu Nanpu. Od zachodniej strony otoczony jest ciągiem 52 budynków pochodzących z czasów kolonialnych.
Pudong to dzielnica we wschodniej części miasta Szanghaj, na wschodnim brzegu rzeki Huangpu.