Dla jednych urlop to szansa na zwiedzanie od świtu do nocy. Inni po dwóch dniach takiego tempa czują rozdrażnienie i zmęczenie, jakby w ogóle nie wyjeżdżali. Jeśli ten drugi scenariusz brzmi znajomo, możliwe, że chodzi o cechę nazywaną wysoką wrażliwością. Osoba wysoko wrażliwa w podróży potrzebuje innego planu, innego rytmu dnia i przede wszystkim innego miejsca noclegu. Poniżej zebrano wskazówki, które pomagają zorganizować wyjazd naprawdę regenerujący.

Wysoka wrażliwość to cecha, a nie problem

Pojęcie spopularyzowała w latach 90 XX wieku amerykańska psycholożka Elaine Aron. W literaturze naukowej mówi się o wrażliwości przetwarzania sensorycznego. Według jej badań dotyczy ona około 15-20% ludzi. Podobną cechę zaobserwowano także u ponad stu gatunków zwierząt. To element temperamentu, a nie zaburzenie ani diagnoza.

Osoby wysoko wrażliwe, w skrócie WWO, głębiej przetwarzają informacje i szybciej odczuwają przeciążenie. Mocniej reagują na hałas, jaskrawe światło, tłok czy intensywne zapachy. Jednocześnie bardziej niż inni potrafią docenić ciszę o poranku, smak dobrego jedzenia i piękno krajobrazu. Dobrze przygotowana podróż może więc dać im wyjątkowo dużo.

Skąd bierze się zmęczenie w podróży

Każdy wyjazd to porcja nowości: dworce, korki, nieznane wnętrza i dziesiątki drobnych decyzji. Badacze z Uniwersytetu Browna opisali w 2016 roku tzw. efekt pierwszej nocy. W nowym miejscu jedna półkula mózgu pozostaje bardziej czujna, przez co sen bywa płytszy. U WWO te czynniki się sumują. Jeśli na miejscu czeka jeszcze głośny deptak i hotel pełen atrakcji, organizm po prostu nie ma kiedy odpocząć.

Konkretne kryteria wyboru noclegu i kierunku zebrano w poradniku https://hotelharnas.com/blog/osoba-wysoko-wrazliwa-w-podrozy-jak-wybrac-miejsce-ktore-nie-przebodzcuje, który dobrze sprawdza się jako lista kontrolna przed rezerwacją. Z doświadczenia wynika jednak, że najwięcej zależy od decyzji podjętych jeszcze w domu.

Sygnały, że bodźców jest za dużo

Przeciążenie rzadko przychodzi nagle. Zwykle zapowiada je kilka sygnałów, które łatwo zlekceważyć. Pojawia się rozdrażnienie z błahego powodu i trudność w podjęciu prostej decyzji, np. co zamówić na kolację. Do tego dochodzi potrzeba ucieczki w ciche miejsce. Gdy tak się dzieje, najlepiej od razu zwolnić. Godzina w pokoju z zamkniętymi oczami albo samotny spacer zdziałają więcej niż kolejna atrakcja.

Termin ma większe znaczenie, niż się wydaje

Ten sam region może być spokojny albo przytłaczający. Wszystko zależy od miesiąca i dnia tygodnia. W Tatrach największy ruch panuje w wakacje, w ferie i w długie weekendy. Listopad i druga połowa marca należą do najspokojniejszych okresów w roku. Dni powszednie są zawsze cichsze od sobót.

Liczy się też wybór miejscowości. Krupówki w sobotnie popołudnie to dla WWO prawdziwe wyzwanie. Mniejsze wsie, takie jak Bukowina Tatrzańska, pozwalają być blisko gór, a jednocześnie z dala od kurortowego zgiełku.

Dzień podróży też można odciążyć

Sama droga bywa dla WWO najbardziej męczącą częścią wyjazdu. Dlatego dobrze wyjechać poza godzinami szczytu, np. w czwartek przed południem zamiast w piątek po pracy. Korki na zakopiance w weekendowe popołudnia potrafią wyczerpać szybciej niż cały dzień w górach. Przerwy w trasie warto zaplanować z góry, a nie szukać ich w ostatniej chwili.

Dobrze też dotrzeć na miejsce za dnia. Zameldowanie bez pośpiechu i krótki spacer przed kolacją pomagają oswoić nowe otoczenie. Pierwszy wieczór najlepiej zostawić bez planu. To prosty sposób, by złagodzić wspomniany efekt pierwszej nocy.

Gdy partner ma inny temperament

Często wyjeżdżają razem osoba wysoko wrażliwa i ktoś, kto lubi intensywne zwiedzanie. Nie musi to kończyć się konfliktem. Wystarczy wcześniej ustalić, które punkty programu są wspólne, a które każdy realizuje po swojemu. Jedna osoba może wybrać się na dłuższą trasę, a druga spędzić ten czas w termach lub przy oknie z książką. Wieczorem obie mają sobie dużo do opowiedzenia.

Na co patrzeć przy wyborze noclegu

Hotel dla WWO to nie tylko miejsce do spania. To baza, do której wraca się, żeby się wyciszyć. Przed rezerwacją dobrze sprawdzić kilka rzeczy:

  • wielkość obiektu, bo kameralny hotel oznacza mniej hałasu i krótsze kolejki;
  • profil gości, np. hotel tylko dla dorosłych, bez animacji i sal zabaw;
  • położenie z dala od deptaków i ruchliwych dróg;
  • widok z okna i dostęp do naturalnego światła;
  • restaurację na miejscu, by wieczorem nie szukać jedzenia po całej okolicy.

Przyroda jako naturalne wsparcie

Rachel i Stephen Kaplanowie opisali tzw. teorię regeneracji uwagi. Według niej kontakt z naturą angażuje uwagę łagodnie i pozwala odpocząć przeciążonemu umysłowi. Szum lasu czy widok gór nie wymagają wysiłku, a jednocześnie przyciągają wzrok.

W praktyce oznacza to, że zamiast intensywnego programu zwiedzania lepiej zaplanować spacery i czas przy oknie. Sprawdza się zasada jednej głównej aktywności dziennie. Termy najlepiej odwiedzać w dzień powszedni przed południem, kiedy jest wyraźnie spokojniej. W bagażu przydadzą się zatyczki do uszu i opaska na oczy.

Cisza na wzgórzu Buńdowego Wierchu

Wypoczynek w hotelu.

Osobom wysoko wrażliwym dobrze sprawdzi się Hotel HARNAŚ na Bukowinie Tatrzańskiej. To jedyny na Podhalu hotel przeznaczony wyłącznie dla dorosłych gości, od 15 roku życia. Obiekt jest kameralny i stoi z dala od głównych deptaków. Wszystkie pokoje mają okna od południa, więc panoramę Tatr widać bez wychodzenia na zewnątrz. Do Zakopanego jest około 15 kilometrów. To wystarczająco blisko, by pojechać, i wystarczająco daleko, by nie słyszeć zgiełku.

Na miejscu działa Restauracja WIDOK, w której szef kuchni Marcin Gruszka serwuje polską kuchnię w nowoczesnym wydaniu. Goście mają bezpłatny transport do Term BUKOVINA z 12 basenami oraz dostęp do zabiegów w strefie Wellness BUKOVINA. Dzięki temu cały dzień można ułożyć bez tłumów i bez pośpiechu.

Trzygodzinny wstęp do term jest wliczony w cenę pobytu, a goście apartamentów korzystają z nich bez limitu. Dla WWO to wygodne rozwiązanie, bo wizytę łatwo przesunąć na spokojniejszą porę. Między zabiegami można też odpocząć w pokoju relaksu z jacuzzi wypełnionym wodą termalną. Wieczór najlepiej zakończyć w pokoju, przy oknie, kiedy granie powoli znikają w ciemności.