Góra Snowdon to doskonały kierunek dla wielbicieli gór i pięknych widoków.
Walia to niezwykła kraina, pozostająca nieco na uboczu od gwaru reszty terytorium Zjednoczonego Królestwa. Nie uświadczysz tu ogromnych zakładów przemysłowych, gwarnych metropolii czy wielopasmowych autostrad. W zamian jednak odnajdziesz w Walii dziką przyrodę, spokój, ciszę oraz historię, która tylko czeka, by ją poznać. Dla mnie jednym z ciekawszych miejsc Walii jest jej północno zachodnia część, w której leży Park Narodowy Snowdonia. Jest to kraina pełna dzikich, górskich krajobrazów, niewielkich jezior i rwących rzek.
Wybierając się w walijskie Góry Kambryjskie, powinieneś zaplanować wyprawę, na któryś z licznych tam górskich szczytów. Najwyższym wśród nich i najbardziej znanym jest góra Snowdon, od której nazwę wziął Park Narodowy Snowdonia. Snowdon wznosi się na wysokość 1085 metrów nad poziomem morza. Jest to jednocześnie najwyższa góra Walii i druga w Wielkiej Brytanii, zaraz po szkockiej Ben Navis.
Park Narodowy Snowdonia w północno zachodniej Walii
Park Narodowy Snowdonia w północno-zachodniej Walii jest najstarszym z trzech parków narodowych w Walii. Został powołany do życia w roku 1951. Oficjalna nazwa parku pochodzi od jego najwyższego szczytu – Snowdon. Jednak lokalna, walijska nazwa brzmi Eryri, co w wolnym tłumaczeniu oznacza – Kraina Orłów. To właśnie nazwa Eryri widnieje w najstarszych kronikach Brytanii — Historia Brittonum, którą spisano na przestrzeni IX i XI wieku. Park Narodowy Snowdonia zajmuje obszar ponad 2 tysiące kilometrów kwadratowych, w tym ponad 60 kilometrów wybrzeża Morza Irlandzkiego. Park zamieszkuje na stałe około 26 tysięcy ludzi, z czego duża większość posługuje się językiem walijskim.
Cały obszar parku pocięty jest licznymi szlakami pieszymi. Jednak niewiele jest w nim szos, a o drogach szybkiego ruch czy autostradach nie ma co marzyć. Są oczywiście plusy i minusy takiego stanu rzeczy. Do tych pierwszych zaliczyć można spokój i ciszę oraz niezwykłe wrażenie dzikości tych terenów. Minusem natomiast jest to, że aby dotrzeć do wybranych miejsc, trzeba tłuc się wąskimi drogami, gdzie wyprzedzanie, a nawet zwykłe mijanie się dwóch aut powoduje dreszcze na plecach. Ciekawostką jest również to, że kilkutysięczne miasteczka, uważane są tu za prawdziwe metropolie.
Góra Snowdon i wspinaczka o średniej trudności
Głównym punktem naszej wyprawy do Snowdonii, był jej najwyższy szczyt – Snowdon. Pomimo że jestem raczej człowiekiem morza, to widoki, jakie zobaczyłem, patrząc ze szczytu na piękny Snowdonia National Park, wynagrodziły mi trudy kilkugodzinnej wspinaczki. Aby dostać się na szczyt, można wybrać jeden z kilku szlaków. Są one podzielone za względu na czas, jaki potrzebny jest, by dostać się na szczyt, a także na stopień trudności.
Oficjalnie dostępnych jest sześć ścieżek, nieoficjalnie jednak na Snowdon można dostać się wieloma innymi drogami. Osobiście proponuję jednak wybrać, którąś z oficjalnych dróg. Dzikie ścieżki są może fajnym wyzwaniem, lecz pamiętają one jeszcze górników, którzy w XIX wieku wydobywali w tutejszych górach przeróżne minerały. Szlaki te są zaniedbane, porzucone i bywają bardzo niebezpieczne.
Góra Snowdon i szlaki piesze
Wyprawę na górę Snowdon najlepiej rozpocząć w Pen-y-Pass. Jest to miejsce, w którym początek swój biorą najpopularniejsze szlaki w górę. Ścieżki piesze w Snowdonii nie są oznaczane kolorami, jak to bywa w większości przypadków, posiadają za to nazwy. Jako że podawane są one w języku walijskim, bywa zabawnie, gdy próbuje się o nich porozmawiać z innymi podróżnikami spotkanymi na szlaku.
Góra Snowdon i przełęcz Pen-y-Pass LL55 4NY
Przełęcz Pen-y-Pass to popularne miejsce wśród turystów ruszających na Snowdon. Dziwi więc fakt, że przewidziano tam jedynie 65 miejsc parkingowych, które należy rezerwować z dużym wyprzedzeniem (zwłaszcza w sezonie letnim). Jeżeli zjawicie się na miejscu bez zapowiedzi i nie znajdziecie miejsca na parkingu, macie kilka opcji. Możecie pojechać dalej w kierunku na Llanberis. Po drodze (jakieś 3 kilometry), znajdziecie zatoczkę przy drodze oznaczoną jako miejsce parkingowe – Park and Drive.
Można zostawić tam auto zupełnie za darmo i skorzystać z jeżdżącego co 30 minut autobusu. Podwiezie on Was na przełęcz i po zakończonej wędrówce odstawi z powrotem. Cena biletu to 3 funty w obie strony za osobę. Pamiętajcie jednak, że ostatni autobus pojawia się na przełęczy około godziny 18:00. Gdy go przegapicie, pozostanie Wam kilku kilometrowy spacer brzegiem ulicy do miejsca, gdzie zostawiliście samochód.
Oficjalna strona obsługująca ruch autobusów.
Można też pojechać jeszcze dalej aż do Llanberis i tam zostawić auto na dużym i wygodnym parkingu miejskim LL50 4TD.
Z przełęczy Pen-y-Pass na szczyt Snowdon prowadzi kilka ścieżek
Pomimo że każda ze ścieżek wiedzie dokładnie do celu, warto dopasować odpowiednią dla własnych potrzeb i umiejętności.
Szlak Pyg Track
Długość tej trasy to około 11 kilometrów, a czas wspinaczki i powrotu przewidziany jest na 6 godzin.
Szlak jest wygodny, choć należy uważać, by trzymać się ścieżki, gdyż zdążają się rozgałęzienia, które również wiodą ku szczytowi, lecz są dużo bardziej wymagające.
Szlak Miner’s Path
Trasa ta jest trochę dłuższa od Pyg Track i wynosi 13 kilometrów. Czas wędrówki to również około 6 godzin.
Osobiście proponuje wybrać tą właśnie trasę. Szlak mija piękne jeziora i malownicze wodospady. W ostatnim odcinku trasa jest dość trudna, zwłaszcza przy gorszej pogodzie, jednak widoki potrafią wynagrodzić trud.
Trasa ta powstała z myślą o górnikach pracujących w dawnych kopalniach.
Miasteczko Llangeris jako początek wędrówki na Snowdon
Od miasteczka Llangeris na szczyt Snowdon wiedzie trasa licząca sobie 14 kilometrów. Pomimo że jest to jedna z dłuższych ścieżek, jest na tyle prosta, że aby ją pokonać, wystarczy niespełna 6 godzin marszu, oczywiście w obie strony.
Szlak Liangeris i kolejka parowa Snowdon Mountain Railway
Plusem rozpoczęcia wyprawy w Llangeris jest to, że w miasteczku nie brakuje miejsc parkingowych, których nie trzeba rezerwować z wyprzedzeniem. Dodatkowo w niedalekiej okolicy są sklepy i restauracje, w których można uzupełnić zapasy czy zrelaksować się przy kawie przed lub po wyprawie na szczyt Snowdon. Dodatkowym bonusem jest stacja kolejki wąskotorowej, z której kilka razy dziennie odjeżdża pociąg, docierający na sam szczyt góry.
Jest to jedna z głównych, najlepiej przygotowanych oraz najczęściej używanych ścieżek wiodących na górę Snowdon. Ciągnie się ona wzdłuż zabytkowej, wciąż działającej trasy kolejowej – Snowdon Mountain Railway.
Długość tej trasy to 7 kilometrów w jedną stronę. Przewidywany czas wyprawy to jakieś 6 godzin.
Snowdon Mountain Railway – Kolejka wąskotorowa na szczyt Snowdon
Kolejka wąskotorowa, którą można dostać się na sam szczyt góry Snowdon, pochodzi jeszcze z XIX wieku. Walijczycy nazywają ją Rheilffordd yr Wydd … nawet nie umiem poprawnie przeczytać. Po raz pierwszy nieduża lokomotywa parowa z kilkoma wagonami pełnymi turystów wspięła się na Snowdon w roku 1896. Od razu stała się główną atrakcją tej części Walii. Do dziś jest to jedyna górska kolejka wąskotorowa w całej Wielkiej Brytanii. Rocznie korzysta z niej ponad 140 tysięcy turystów.
Kolejka zastała odrestaurowana i przywrócona do świetności z okazji setnej rocznicy budowy szlaku kolejowego z Llanberis na Snowdon. Obecnie na górę wjeżdżają nowoczesne lokomotywy spalinowe. Podczas naszej wizyty dowiedzieliśmy się, że ze względów technicznych od roku 2021 stara i wysłużona lokomotywa parowa nie wyruszy już na tory. Oglądać ją można będzie jako ciekawostkę w małym muzeum przy stacji w Llanberis. Trasa kolejowa na Snowdon jest nieczynna w okresie zimowy. Otwarcie odbywa się w marcu i trwa do końca września. Pamiętać należy, że rozkład jazdy pociągów uzależniony jest od warunków pogodowych. W ekstremalnych przypadkach wjazd na górę zostaje odwołany.
Schronisko i restauracja na szczycie Snowdon
Zależne od pogody i pory roku, jest również schroniska i restauracji na szczycie góry. Działa ona tylko wówczas, gdy dociera do niej kolejka. Jednak nawet gdy restauracja jest otwarta, trudno dostać się do środka ze względu na tłumy turystów i ceny wysokie jak sama góra. Proponuje więc zadbać o napoje i prowiant nim wyruszycie na szlak. Snowdon Summit’s Visitor Centre zostało otwarte dla turystów wybierających się na najwyższy szczyt Walii w roku 2009. Stanęło ono na miejscu starego budynku pochodzącego jeszcze z czasów początku XX wieku.
Schronisko na górze Snowdon jest najwyżej położonym budynkiem użyteczności publicznej w Wielkiej Brytanii. Gdy jest otwarte, można tam zjeść lunch albo napić się kawy lub czegoś zimnego i nie, nie sprzedają tam piwa 🙂
Czas przejazdu kolejką na Snowdon
Trasę od stacji w Llanberis do szczytu Snowdon, czyli prawie 8 kilometrów, pociąg pokonuje w czasie jednej godziny. Lokomotywa wraz z wagonami pozostaje na szczycie przez 30 minut, a następnie wraca. Cała wycieczka trwa zatem około dwóch i pół godziny. Oczywiście można jedynie wjechać na górę, a drogę powrotną pokonać na własnych nogach.
Ceny biletów kolejki na Snowdon
Ceny biletów kolejki na Snowdon są dość wysokie. Jednak nie jest ona przeznaczona dla ludzi, którzy potrafią o własnych siłach wspiąć się na szczyt. Dzięki kolejce szczyt góry mogą zdobyć osoby starsze, podróżujące z dziećmi czy też niepełnosprawni. Za kurs ze stacji Llanberis i z powrotem trzeba zapłacić 32 funty. Dzieci za ten sam bilet płacą 22 funty. Cena biletu w jedną stronę to odpowiednio 22 funty osoba dorosła i 12 funtów dziecko.
Ceny biletów mogą zmieniać się w zależności od pory roku i zainteresowania. Proponują zajrzeć na oficjalną stronę obsługującą kolejkę.
Adres stacji początkowej
Llanberis, Gwynedd. Postcode LL55 4TT.
Plas Gwynant to początek kolejnego szlaku
Z Plas Gwynant prowadzi jedna z trudniejszych ścieżek wiodących na szczyt Snowdon. Szlak ten został otwarty w roku 1892. Przewidywano, że będą poruszały się nim powozy zaprzęgnięte w osły. Planu nigdy nie zrealizowano, a sam szlak nie został ukończony.
Szlak Watkin’s Path
Szlak Watkin’s Path uważany jest dziś za najtrudniejszy, gdyż rozpoczyna się dokładnie na poziomie morza i do przejścia jest cała wysokość góry Snowdon.
Długość ścieżki Watkin’s Path to 13 kilometrów, a czas potrzebny na jej pokonanie przekracza 7 godzin.
Nagrodą za wysiłek są piękne wodospady na szlaku oraz niezwykłe widoki na okoliczne szczyty. Przy czym najtrudniejszą i najbardziej stromą częścią szlaku jest jego końcówka, która uważana jest za najbardziej niebezpieczną część wszystkich szlaków wiodących na Snowdon.
Jeżeli masz ochotę skorzystać z tej ścieżki, najwygodniej będzie zostawić auto gdzieś na drodze w okolicach LL55 4NR.
Llyn Cwellyn tu rozpoczyna się najładniejsza ścieżka na Snowdon
Z Llyn Cwellyn wiedzie na szczyt Snowdon bardzo ładna i malownicza ścieżka.
Szlak Snowdon Ranger
W miejscu, gdzie dziś stoi hostel o tej samej nazwie co szlak, wcześniej stały stajnie dla koni, które pracowały w kopalni.
Ścieżka Snowdon Ranger jest dość wygodna i ciągnie się na szczyt przez 13 kilometrów. Czas jej pokonania to około 6 godzin.
Auto można zostawić na parkingu przy hostelu LL54 7YS.
Wioska Rhyd-ddu jako baza wypadowa
Na koniec przyszła pora na najdzikszy ze szlaków, którym można dostać się na górę Snowdon.
Szlak Rhyd ddu Path
Szlak Rhyd ddu Path wiedzie na szczyt przez góry Moel Hebog, Yr Aran i Nantlle Ridge. Jest bardzo malowniczy, zwłaszcza przy pięknej pogodzie. Ścieżka ta uważana jest za najcichszą i najmniej uczęszczaną drogę na Snowdon.
Wycieczka tym szlakiem zajmie Wam około 6 godzin. W tym czasie pokonać trzeba jakieś 12 kilometrów.
Auto można zaparkować przy ulicy lub na Rhyd Ddu Car Park LL54 6TN.
Poza wymienionymi wyżej trasami istnieje jeszcze jedna ścieżka, o której mówią niektóre przewodniki. Crib Goch to bardzo trudna trasa niepolecana osobom bez dużego doświadczenia w górach.
Góra Snowdon i podsumowanie naszej wyprawy do Parku Narodowego Snowdonia
I to na tyle, jeżeli chodzi o szlaki piesze na górę Snowdon. Każdy z wyżej omówionych ma swoje zalety, ale też i wady. Dobrze się zastanówcie, który wybrać, tak byście zapamiętali przygodę w walijskich górach na długo. Ważne jest również to, aby wyprawa odbyła się przy dobrej, a przynajmniej znośnej pogodzie. Widoki ze szczytu Snowdon są fantastyczne i szkoda byłoby ich nie zobaczyć. Podobno przy dobrej widoczności zobaczyć można Morze Irlandzkie i wyspę Anglesey, na której przed wiekami kształcono celtyckich kapłanów druidów.
Dla własnego bezpieczeństwa oraz wygody nie zapomnijcie, że pomimo iż Snowdon wznosi się na wysokość zaledwie kilometra, jest to dość wymagająca góra i potrafi zmęczyć. Zadbajcie więc o odpowiednie obuwie, odzież i prowiant. Szczyt góry bardzo często okrywa gęsta mgła co powoduje, że kamienie i skały stają się zwodniczo śliskie. Ostatnią rzeczą, jaką chcielibyście przeżyć to skręcona kostka czy potłuczone kolano. Warto również zabrać coś ciepłego na zmianę. Podczas naszej wyprawy różnica temperatur pomiędzy podnóżem góry, a jej szczytem była spora. Gdy zaczynaliśmy wspinaczkę, termometr wskazywał 20 stopni, po dotarciu na szczyt już tylko 3 stopnie.
National Three Peaks Challenge wyzwanie dla twardzieli
Szczyt Snowdon wchodzi w skład wyzwania National Three Peaks Challenge. Polega ono na tym, że uczestnicy muszą zdobyć 3 najwyższe szczyty w Wielkiej Brytanii. Haczyk polega na tym, że wszystkie góry trzeba odwiedzić w 24 godziny.
Góry, które biorą udział w zabawie to:
- Snowdon w Walii – 1085 metrów,
- Scafell Pike w Anglii – 978 metrów,
- Ben Nevis najwyższa góra Wielkiej Brytanii leżąca w Szkocji – 1345 metrów.
Dystans, jaki trzeba pokonać, by wykonać zadanie to 37 kilometrów pieszej wędrówki oraz ponad 700 mil jazdy autem. Powodzenia!
Góra Snowdon i Park Narodowy Snowdonia fakty, informacje i ciekawostki
- Prawie 70 procent terenu Parku Narodowego Snowdonia należy do osób prywatnych, 9 procent do organizacji National Trust, a reszta podzielona jest pomiędzy różne instytucje państwowe.
- Średnia temperatura w północnej Walii to 20 stopni latem i 5 stopni zimą.
- Ponad 6 milionów turystów odwiedza Park Narodowy Snowdonia.
- Nazwa Snowdon pochodzi od staroangielskiego zwrotu snow hill — śnieżna góra.
- Podczas wędrówki na Snowdon mija się wiele mniejszych i większych górskich jezior. Wszystkie one są pod ochroną i jeżeli nie ma wyraźnych oznaczeń, że można się w nich kąpać, nie wolno wchodzić do wody.
- Snowdon jest najczęściej odwiedzaną górą w Wielkiej Brytanii.
- Snowdonia to nie tylko góry, ale również przepiękne doliny, które zarośnięte są gęstą, niemal nieprzebytą roślinnością.
- Na terenie parku Snowdonia znaleźć można wiele zabytków ze średniowiecza, a często nawet starszych. Należą do nich grobowce dawnych książąt walijskich Capel Garmon.
- Zamki w tej części Walii przypominają nasze Orle Gniazda. Podobno jak to ostanie, tutejsze twierdze stawiano na wysokich, trudnodostępnych skałach.
