Khachapuri i kuchnia gruzińska — Gruziński placek chaczapuri — Jak przygotować.
Gruzini twierdzą, że aby przygotować dobre chaczapuri, trzeba być w wyśmienitym nastroju. W żadnym wypadku nie należy przystępować do przyrządzania tego dania, gdy jesteśmy smutni, mamy złamane serce, czy też opłakujemy przykre rozstanie. Potrawa ta według gruzińskich piekarzy odzwierciedla emocje, co ma ogromny wpływ jej finalny smak.
Czy tak faktycznie jest ? Tego nie jestem w stanie powiedzieć. Gdy my zabraliśmy się za samodzielne przygotowanie khachapuri, byliśmy w wybitnie dobrych nastrojach i wiecie co? Wyszło idealnie. Zanim jednak zaczniemy pisać jak zrobić samemu ten gruziński placek z serem, poszperajmy w jego korzeniach. Skąd pomysł na taką potrawę? Co oznacza jej nazwa według etymologii? I co ma wspólnego ze wskaźnikami gospodarczymi? Zaraz postaram odpowiedzieć się na te pytania.
Khachapuri i trochę historii gruzińskich placków
Najprawdopodobniej historia khachapuri zaczęła się od Rzymian. Ekspansywne Imperium Rzymskie powiększało się nieustannie, wchłaniając kolejne tereny. W końcu potężne cesarstwo dotarło do dzisiejszej Gruzji. W roku 65 p.n.e. wojska rzymskie pod wodzą Pompejusza Wielkiego rozdeptały buciorami gruzińską ziemię i dzięki temu Iberia znalazła się pod wpływem polityki imperium. Co prawda nie udało się podbić jej całkowicie, ale i tak wpływ kulturalny był znaczący.
Wtedy to właśnie ludność Iberii zauważyła, że jednym z podstawowych dań spożywanych przez legionistów był placek przypominający dzisiejszą pizzę. Należy jednak pamiętać, że nie był to wypiek, jaki znamy obecnie. Wszak pomidory, które ostatecznie ukształtowały włoski specjał, przywędrowały do Europy dopiero w XVI wieku. Stąd już była niedaleka droga do utworzenia pierwszego gruzińskiego placka, który w trymiga podbił cały kaukaz. Gdy khachapuri wędrowało z jednego regionu do kolejnego, zaczęło ewoluować i zmieniać swoje nadzienie i kształty, aż w końcu stało się tym, co tak bardzo mi zasmakowało.
Khachapuri i ciekawostki kuchni gruzińskiej
- Khachapuri jest tak popularnym daniem na Kaukazie, że ekonomiści stworzyli „Indeks Khachapuri ” (bliźniaczy do Big Mac Index). Dzięki temu wskaźnikowi monitorują inflację, śledząc produkcję i spożycie głównych składników: mąki, sera, masła, jajek, mleka i drożdży.
- 88% Gruzinów woli gruziński placek od pizzy.
- Prawie wszystkie regiony Gruzji mają własną odmianę khachapuri.
- Według Gruzinów możesz odgadnąć po wypieku charakter piekarza, bo Khachapuri to zwierciadło emocji.
- Na nazwę khachapuri składają się dwa wyrazy. Pierwszy to „xaco” (twaróg) i puri (chleb). Istnieje także teoria, że pierwszy człon pochodzi od imienia piekarza, który opracował ten placek. Miał nazywać się Xaca (Chacza).
- Khachapuri to nie jest danie dla osób na diecie. Wartość odżywcza gruzińskiego placka to bagatela 332 kcal w 100 gramach.
Khachapuri adżarskie (Adjaruli khachapuri)
Khachapuri, które dzisiaj razem upieczemy pochodzi z gruzińskiego regionu Adjara. Posiada ono kształt łódki nieprzypadkowo. Odzwierciedla on geografię i kulturę regionu, z którego pochodzi. Adjara bowiem leży nad Morzem Czarnym stąd kształt łodzi rybackiej. Jajko reprezentuje słońce, które ogrzewa piaszczyste plaże, a ser symbolizuje morze omywające brzegi. Wystarczy jednak tych ciekawostek, czas zacząć odpowiadać na najważniejsze pytanie – Jak zrobić chaczapuri adżarskie, wykorzystując to, co akurat mamy w kuchni?
Przepis na gruziński placek do samodzielnego wykonania
- 500 gramów mąki pszennej (my używamy do tego typu potraw mąkę typu 500).
- 7 gramów drożdży suchych.
- 3/4 szklanki ciepłego mleka.
- 1/2 szklanki ciepłej wody.
- 1 łyżeczka soli.
- 1 łyżeczka cukru.
- 1 łyżka oleju roślinnego (może być rzepakowy lub słonecznikowy).
- 400 gramów różnych serów. W oryginale powinien to być gruziński młody ser podpuszczkowy, tylko skąd go wytrzasnąć? Dlatego trzeba sięgnąć po substytut w postaci mozzarelli (200 g) i fety (200 g).
- 200 gramów żółtego sera.
- 1 jajko na każdą łódeczkę chaczapuri (dodatkowe jajko do posmarowania łódeczek przed pieczeniem).
- Masło (do każdej łódki ok. jedna łyżka pod koniec pieczenia).
Wykonanie gruzińskiego placka
Wykonanie placka dla osoby, która kiedyś robiła samodzielnie ciasto do pizzy, jest banalnie proste. Dlaczego? Polega na tym samym, wszak chaczapuri to kuzyn włoskiej pizzy.
- Po pierwsze: robimy zaczyn drożdżowy (drożdże, mleko — pozostawiamy około 3 łyżek do farszu serowego, woda, cukier).
- Po drugie: Do miski wsypujemy mąkę. Wlewamy wyrośnięty zaczyn i zaczynamy ręcznie wyrabiać ciasto. Pod koniec mieszania dodajemy łyżeczkę oleju. Wyrabiamy aż do momentu, gdy będzie aksamitnie gładkie i pozostawiamy do wyrośnięcia na około 30 minut.
- Po trzecie: Przygotowujemy farsz z serów, czyli kruszymy sery, dodajemy łyżkę mąki oraz 3 łyżki mleka i całość mieszamy.
- Po czwarte: Wyrośnięte ciasto dzielimy na 4 równe części, które następnie rozwałkowujemy. By ciasto się nie kleiło, do wałka podsypujemy mąką. Na rozwałkowane ciasto sypiemy żółty ser.
- Po piąte: Formujemy z ciasta łódeczki, zawijając „burty”.
- Po szóste: Na tak powstały „pokład” wysypujemy przygotowany farsz serowy, brzegi ciasta smarujemy roztrzepanym jajkiem i całość wstawiamy do piekarnika. Pieczemy w temperaturze 225 stopni przez około 15 minut do zarumienienia.
- Po siódme: Wyjmujemy łódeczki z piekarnika i do każdej z nich wbijamy 1 jajko oraz dodajemy troszkę masła. Całość wkładamy jeszcze na moment do piekarnika. Długość pieczenia zależy od tego, jak bardzo chcemy mieć ścięte jajko. Proces uważnie kontrolować, co by nie przedobrzyć.
- Po ósme: Wyciągamy przygotowane placki gruzińskie i podajemy je gorące na stół. Płynne żółtko podczas spożywania mieszamy z farszem serowym.
- Po dziewiąte: przechodzimy do działu: przepisy z kuchni Naszych Szlaków.
